เคยเปนมั๊ยเหมือนรู้สึกว่า

ตอนนี้ทุกอย่างในตัวเราโอเคแล้ว

ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

ทุกสิ่งเริ่มกลับมาลงตัวอีกครั้ง

หลังจากที่หลายสิ่ง

หลายอย่างในตัวมันวุ่นวายมานาน

สบายใจที่ได้ใช้ชีวิตอย่าง

ที่เป็นตัวเรามากที่สุด

แต่....ทำไมบางมุมที่อยู่

ในใจมันกลับเคว้งคว้าง

มันรู้สึกได้ว่าไม่มีอะไรอยู่ในนั้นเลย

ในมุมนั้นว่างเปล่าเป็นสีดำมืดสนิท

ฉันพยายามมอง

พยายามนึกเท่าไหร่ว่าอะไรอยู่ในนั้น

..............นึกไม่ออก.................

ฉันกลับมานั่งทบทวนตัวเอง

อีกครั้ง

ว่าตอนนี้ฉันโอเคแล้ววจิงหรือ?

ฉันได้ในสิ่งที่ฉันต้องการ

จริงหรือเปล่า?

ทุกๆวันที่ฉันก้าวเดินออก

ไปฉันมีจุดประสงค์

ในใจแล้วแน่หรือ?

คำถามเหล่านี้

ทำให้ฉันเริ่มไม่แน่ใจ

ในตัวเองอีกครั้ง

ว่าตอนนี้ทุกสิ่ง

ในตัวฉันมันลงตัวจิงรึป่าว

จึงทำให้ฉันพยายามคิดหา

คำตอบที่ซ่อนอยู่

ในซอกมุมของหัวใจฉัน

ฉันพยายามลองหาคำตอบ

ของคนอื่นมาเปนของตัวฉัน...

แต่มันก็ไม่ใช่ตัวฉันอยู่ดี

ฉันอยากเที่ยว

กลางคืนหรอ?......ก็ไม่ใช่

ฉันอยากให้ทุกคนมาสนใจ

ฉันหรอ?......ก็ไม่ใช่

ฉันอยากมีคัยซักคน

คอยสนใจฉันหรอ?.......ก็..มีส่วน

นั่นไงฉันเริ่มหาคำตอบ

ของตัวเองได้แล้ว !!

แต่...มันก็ไม่ใช่คำตอบ

ทั้งหมดของมุมนั้น

ฉันเฝ้านึกอยู่ทุกเวลา...ในที่สุด...

ในที่สุดฉันก็ได้พบกับ

คำตอบที่ฉันรอมานาน

แต่ฉันก็ไม่ได้หวังว่าจะต้อง

มีคัยสักคนมาอยู่ข้างกายฉัน

ตอนนี้และเดี๋ยวนี้

ฉันไม่อยากจะรีบเร่ง

หามันอีกแล้ว

ฉันเหนื่อยกับสิ่งที่พบเจอมา

เพราะสุดท้ายตัวเขา

ไม่ได้มาเจ็บแทนฉัน

ฉันต่างหากที่รักเองและเจ็บเอง..

ตอนนี้ฉันก็ได้แต่หวังว่า

คงจะมีใครสักคนที่

เดินอยู่บนทางใดทางหนึ่ง

แล้วคงจะเจอกันสักวันหนึ่ง

เมื่อฉันพร้อมที่จะออกเดิน.. ไปเราคงไปด้วย

กัน

 *-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*